RECENZJA | „Lustereczko, powiedz przecie” Alek Rogoziński

Bardzo dobra komedia kryminalna.

Źródło

Alek Rogoziński – pisarz, dziennikarz, niedoszły archeolog. Przygodę z literaturą rozpoczął w 2015 roku od kryminału Ukochany z piekła rodem. Popularność zdobył swoją trzecią powieścią, komedią kryminalną Jak cię zabić, kochanie?, nominowaną w 2016 roku przez portal Lubimy Czytać do tytułu Książki Roku. Alek ma dwie życiowe pasje: muzykę i podróże. W obu nie zna granic. Choć od urodzenia mieszka w Warszawie i jest mu tam (odpukać!) dobrze, to jego marzeniem jest objechać cały świat, a potem zamieszkać na jednej z wysp Morza Śródziemnego i już tylko pisać, i pisać, i pisać…*

Po świetnym Do trzech razy śmierć nie mogłem się doczekać, aż sięgnę po Lustereczko, powiedz przecie. Nareszcie utwór ten wpadł w moje ręce i szybko został przeze mnie pochłonięty. Czy warto wydać kilkadziesiąt złotych na mające trochę ponad trzysta stron dzieło?

Róża Krull, znana pisarka, znów wplątuje się w kłopoty. Tym razem widzi jak samobójstwo popełnia pewien mężczyzna, który, jak się okazało, bierze udział w konkursie Mister Polonia. Dlaczego to zrobił? Na to pytanie stara się odpowiedzieć Róża wraz z Pepe i Betty.

Tak, tak i jeszcze raz: TAK! Lustereczko, powiedz przecie pochłonąłem w jedną noc, co skutkowało potem ogromniastymi worami pod oczami oraz zaspaniem do szkoły, ale było warto. Autor posługuje się lekkim i prostym językiem, jego styl pisarski jest niebywale luzacki. Akcja utworu biegnie bardzo szybko, co chwilę coś się wydarza, czasami książka trzyma w napięciu.

Jestem pewien, że Alek Rogoziński (Książę Komedii Kryminalnych, który jest znany także jako „śmieszek”) czuł się jak ryba w wodzie, gdy wymyślał i pisał tę historię. Na pewno niektóre z przedstawionych sytuacji mu się przytrafiły, bo, śledząc jego facebookowy profil, szybko można zauważyć, iż przytrafia się jemu wszystko (nawet najbardziej absurdalne i niemożliwe zdarzenia). W powieści mamy do czynienia z paroma różnymi komizmami. Komizm postaci przede wszystkim jest zauważalny w postaci Pepe, Róży i Betty (już sama ich kreacja wywołuje uśmiech na twarzy), komizm sytuacyjny w wielu momentach, o których nie mogę napisać, ponieważ poleciałyby spoilery. Napiszę tylko tyle – jest wiele niefortunnych i niezwyczajnych sytuacji. Komizm słowny ujawnia się m.in. w dialogach Róży i Pepe.

O ile w Do trzech razy śmierć Róża Krull irytowała mnie swoim zachowaniem, o tyle w tym tomie polubiłem ją. To kobieta, która ma ogromny dystans do siebie, często mówi co jej ślina na język przyniesie, jest niesztampowa, dość realistyczna i przede wszystkim zabawna. Boli mnie trochę to, że Betty i Pepe pozostają trochę w jej cieniu – wprawdzie mamy na ich temat parę informacji, ale to wciąż mało. Okej, nie są oni głównymi postaciami, ale świetnie byłoby, gdyby autor lepiej ich wykreował.

Wątek kryminalny został dobrze dopracowany. Od początku mnie zaintrygował i z niemalejącym zainteresowaniem śledziłem wydarzenia z nim powiązane. To główna oś fabularna, dlatego miłośnicy kryminałów nie powinni być zawiedzeni. Na szczęście nie został on przyćmiony przez humor.

To najlepsza książka Alka Rogozińskiego! Bardzo dobrze się bawiłem, czytając tę powieść. Zarówno poprawiła mi ona humor, jak i ucieszyła moją kryminalną duszę. Mam nadzieję, że Alek nie będzie brał przykładu z głównej bohaterki i w przeciwieństwie do niej szybko wyda kolejny tom tej serii.

Podsumowując, jeśli szukasz czegoś, co cię rozbawi i umili wieczór czy podróż, to koniecznie wybierz tę książkę, ale także i pozostałe, które wyszły spod pióra Alka. Jeśli jeszcze nie jesteś zdecydowany, to wejdź na stronę księgarni Empik i przeczytaj pierwszy rozdział.

Za przekazanie egzemplarza recenzenckiego oraz dedykację dziękuję Autorowi.

Tytuł: Lustereczko, powiedz przecie
Autor: Alek Rogoziński
Wydawnictwo: FILIA
Cykl: Róża Krull na tropie (tom II)
Projekt okładki: Olga Reszelska
Korekta: Editio
Wydanie: I
Oprawa: miękka (ze skrzydełkami)
Liczba stron: 327
Data wydania: 27.09.2017
ISBN: 978-83-8075-315-0


* Źródło – skrzydło książki.

Reklamy

6 thoughts on “RECENZJA | „Lustereczko, powiedz przecie” Alek Rogoziński

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s