RECENZJA | „Ostre cięcie” Max Allan Collins

źródło


Max Allan Collins jest amerykańskim pisarzem, który został nazwany „Mystery człowiek renesansu”. Jest autorem powieści, scenariuszy, komiksów, opowiadań i historycznej fikcji. Napisał powieść graficzną Droga do zatracenia (która rozwinąła się w filmie w 2002), stworzył komiks prywatny detektyw Pani Drzewo. Pisał książki o rozbudowanie Dark Angel seria TV. Pisał również książki i komiksy na podstawie serii serialu CSI. Jest również współzałożycielem Międzynarodowego Stowarzyszenia Media Tie-in Writers z Lee Goldberg. Collins studiował w Writers ‚Workshop Iowa na University of Iowa.*

   Ludzkie duchy, przemykające bez śladu, niezauważalnie. kiedy któryś z nich znika, nikogo to nie obchodzi.

Zespół Jednostki Analiz Behawioralnych zajmuje się sprawą zabójstw bezdomnych. Ofiary były zadbane, zginęły od pchnięcia nożem. Morderca nie zostawia żadnych śladów. JAB ma rozwiązać również drugą sprawę, która pozornie nie jest związana z pierwszą, mianowicie uprowadzenie młodej dziewczyny. Czas ucieka, a porywacz wysuwa swoje żądania. Rozgrywa się psychologiczna rozgrywka.

Książka porusza problem fascynacji drugim człowiekiem oraz nie akceptację osób o niskim statusie społecznym.

Akcja utworu dzieje się w Lawrence w stanie Kansas w czasach współczesnych.

Bohaterów w książce jest dużo, przez co trochę się gubiłem. Najważniejsze postacie to: Dr. Spencer Reid (bardzo inteligentny człowiek interesujący się naukami ścisłymi. Potrafi bardzo szybko czytać, ma zdolność dedukcji), Derek Morgan (pewny siebie, stanowczy, porywczy, wysportowany, mądry, nie jest stereotypowym policjantem, ma trzydzieści trzy lata), Jennifer „JJ” Jareau (ma dwadzieścia pięć lat, blond włosy i jasną cerę, odpowiedzialna jest za kontakty z organami ścigania i mediami), Aaron Hotchner (brunet o piwnych oczach, szerokich barkach i wyrazistych rysach, często ubiera się w garnitur. Jest starszym agentem specjalnym), Emily Prentiss (trzydziestokilkuletnia agentka, ma ciemne włosy, cechuje się nieprzeciętną inteligencją), Jason Gideon (najstarszy członek grupy, ma krótkie czarne włosy, jastrzębi nos, gęste brwi, które nadawały twardy wyraz twarzy). W tym gronie nie może oczywiście zabraknąć Penelope Garcia, czyli speca komputerowego. Ta kobieta jest w stanie znaleźć każdą informację o jaką się ją poprosi. Ma szczególne relacje z Morganem.

Dużą zaletą tego utworu są dokładne opisy. Autor w ciekawy sposób przybliża nam sylwetki osób pracujących w JAB, dzięki czemu możemy prześledzić ich przyszłość oraz dobrze wyobrazić. Minusem książki jest zbyt duża liczba bohaterów, przez co łatwo jest się pogubić w imionach i nazwiskach, pomijając ksywki.

Bardzo podoba mi się to, że ludzie z FBI rozwiązują sprawy kryminalne na podstawie dowodów oraz analizy zachowania ludzi. Ten drugi sposób jest raczej rzadko spotykany. Czytelnik może dużo się dowiedzieć i wyciągnąć jakieś wnioski, nawet trochę pobawić się „w realu” w takie agenta JBA.

Według mnie książka jest świetna. Bardzo mi się spodobała i wiem, że z kolejnymi częściami na pewno będę musiał się zapoznać. Oglądałem kilka sezonów serialu i z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że utwór ten jest na równi z nim.

Powieść została napisana lekkim językiem. Od początku intryguje, trzyma w napięciu i jest tajemnicza. Fabuła rozwija się trochę powoli, aczkolwiek pod koniec Ostrego cięcia znacznie przyspiesza.

Pomysł na fabułę nie jest oryginalny, ponieważ powstał na podstawie serialu, ale został on dobrze wykonany. Fabuła rozwija się w sposób spójny i logiczny. Bohaterowie są bardzo różni, uzupełniają się swoimi odmiennymi cechami. Historia jest główną osią fabularną. Jest ona bardzo wiarygodnie przedstawiona, ponieważ takie coś może zdarzyć się praktycznie w każdym większym mieście.

Podsumowując: polecam przede wszystkim miłośnikom kryminałów.

Za przekazanie egzemplarza do recenzji dziękuję Wydawnictwu Oficynka.

 

Tytuł: Ostre cięcie
Tytuł oryginału: Jump Cut
Autor: Max Allan Collins
Wydawnictwo: Oficynka
Seria: Criminal Minds (tom I)
Przekład: Olga i Wojciech Kubińscy
Wydanie: I
Oprawa: miękka
Liczba stron:
287
Data wydania: 27.03.2012
ISBN: 978-83-62465-41-5

_____________________________________________________________________________________

* źródło – Lubimy Czytać

Advertisements

7 thoughts on “RECENZJA | „Ostre cięcie” Max Allan Collins

  1. „Bardzo podoba mi się to, że ludzie z FBI rozwiązują sprawy kryminalne na podstawie dowodów oraz analizy zachowania ludzi. Ten drugi sposób jest raczej rzadko spotykany.”

    Nie wiesz, co piszesz. Rozumiem, że każdy ma ograniczone zainteresowania, ale jeśli chcesz zrecenzować książkę mówiącą o agentach FBI, proszę zapoznaj się najpierw z metodami ich pracy.
    Mówiąc najogólniej, analiza zachowania ludzi to podstawa podstaw w FBI. W zdecydowanej większości spraw prowadzonych przez Biuro dowody są co najwyżej poszlakowe i na ich podstawie po prostu nie da się uchwycić sprawcy. Wtedy pomagają profile psychologiczne, analiza behawioralna i zastosowanie się do prostych szablonów opracowanych przez doświadczonych śledczych. Nie uwierzysz, jak wiele można wyczytać choćby ze sposobu, w jaki, dajmy na to, truciciel wrzuca groźną substancję do leków czy żywności (można z tego wyciągnąć nawet to, w jakim stanie jest jego samochód, i mówię to całkowicie serio). Polecam książkę „Motywy zbrodni” Johna Douglasa i na przyszłość proszę Cię o to, abyś nieco lepiej przygotowywał się merytorycznie do swoich tekstów, bo to już kolejny tego typu błąd, jaki widzę w Twoich recenzjach. Pozdrawiam i życzę powodzenia w dalszym pisaniu.

    Lubię to

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s