WIERSZ | „Śmierć”

Kostucha z kosą przychodzi,
Biała twarz, kościste ręce
Życie ze mnie uchodzi,
Już po mnie będzie.

Mgła się lekka unosi,
Kosa bliżej mnie,
Chłód śmierci przynosi,
Zaraz dołączę do Ciebie.

Już parę metrów dzieli mnie od niej,
Widzę jej czarno-białą twarz,
Przed oczami jaśniej, ciemniej,
Śmierć mi przypominasz.

Ostrze mnie przebiło,
Krew się ze mnie leje,
Bezdusznym uczyniło,
Pomóż mi, Aniele!

Nagle skrzydlata postać przyleciała,
Kostuchę przepędziła,
Kosę zabrała,
Mnie uzdrowiła.

Modlitwa wysłuchana,
Kostucha się odrodziła,
Bezgłośnie wykrzyczana,
Ostatkiem sił zabiła.

Już nic mi nie pomoże,
Za grzechy umrzeć muszę,
Przepraszam, o, Boże!
Będę cierpieć katusze.

Reklamy

3 thoughts on “WIERSZ | „Śmierć”

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s